بود ؛ در آن باغ ، از پلكان‌هايى برروى ايوان‌هايى كه يكى برروى ديگرى قرار داشت ، بالا مىرفتند به گونه‌اى كه تمامى باغ چشم‌انداز يك آمفىتئاتر را تداعى مىكرد . اين ايوان‌ها يا سكوها - كه از آن‌ها بالا مىرفتند - برروى ستون‌هايى قرار داشتند كه در فواصلى به تدريج بلندتر مىشدند و اين‌چنين تمامى وزن باغ را تحمل مىكردند . بلندترين ستون كه 50 ارش « 1 » طول داشت ، وزن رأس باغ را بر دوش مىكشيد و هم‌طراز حفاظهاى ديوار بود . ديوارها كه محكم و با هزينه‌اى سنگين ساخته شده بودند ، 22 پا پهنا داشته و هر خروجى 10 پا عرض داشت . سكوى ايوان‌ها را تخته‌سنگ‌هايى تشكيل مىداد كه درازاى هريك همراه با برآمدگىشان 16 پا و پهناى آن‌ها 4 پا بود . اين تخته‌سنگ‌ها با لايه‌اى از نىهاى آميخته به قير ، اندود شده بودند . برروى اين لايه دو رديف خشت قرار داشت كه با گچ محكم شده بودند . اين خشت‌ها نيز به نوبه‌ى خويش با ورقه‌هايى از سرب پوشيده شده بودند تا از ورود آب هنگام آبيارى مصنوعى و نفوذ آن به درون پى بنا جلوگيرى كنند . روى اين پوشش به ميزان كافى خاك قرار گرفته بود تا ريشه‌هاى درختان عظيم را در خود جاى دهد . اين خاك مملو از گونه‌هاى مختلف درختان بود كه به واسطه‌ى بزرگى و زيبايى خويش ، چشم‌ها را خيره مىكردند . ستون‌ها به تدريج بلندتر مىشدند و نور از سوراخ‌هاى آن‌ها وارد مىشد و به عمارت‌هاى شاهى بىشمار و مزين مىرسيد . تنها يكى از ستون‌ها از بالا تا پايين سوراخ بود و داراى ابزارى هيدروليكى بود كه ميزان زيادى آب را از رودخانه به بالا مىآورد ، بىآن‌كه كسى از بيرون چيزى ببيند . چنين بود توصيف اين باغ و همان‌طور كه اشاره كرديم پس از سميراميس ساخته شد . 11 . سميراميس بر كرانه‌هاى دجله « 2 » و فرات شهرهاى فراوان ديگرى ساخت و در داخل اين شهرها ، انبارهايى براى كالاهايى كه از ماد ، پارتاسن « 3 » و سرزمين‌هاى

--> ( 1 ) . نزديك به 25 متر ( 2 ) . Tigre ( 3 ) . Partacene